Het Internationaal Theatre Project in Praag (ITP)

Het ITP staat voor International Theatre Project, en is druk bezig uit te groeien tot 1 van de vele tradities van onze school. Het houdt in dat vijf leerlingen van 4 à 5 scholen uit verschillende landen in 1 land samenkomen om theater tegaan maken. Ik had dit jaar het geluk dat ik 1 van die 5 leerlingen mocht zijn, en aan mij nu de taak om een korte samenvatting te geven van onze week. 

Laat ik beginnen bij het begin: Dit jaar deden er 4 landen mee aan het ITP: Wij, Hongarije, Griekenland en Tsjechië, dat tevens het gastland was. Elk deelnemend land bestond uit 5 leerlingen en 1 of 2 leraren. Bovendien moest ieder land een stukje pantomime voorbereiden van ongeveer een kwartier. Dat stuk moest aansluiten bij een thema: Truth and love always win. Elke leerling (behalve natuurlijk die uit Praag zelf) werd ondergebracht in een gastgezin, de leraren in een hotel.

Roselien Herderschee en Mr. Reijnders waren de leraren. En Lily Merker, Sascha Bornkamp, Daniëlla Gur, Gabriël van Rosmalen en ikzelf, Ivo Looyschelder waren de leerlingen.

Op zaterdag 24 maart pakten we het vliegtuig richting Praag, waar onze gastgezinnen ons van het vliegveld haalden. Wij waren als eerste en de rest van die dag zouden de andere delegaties een voor een Praag bereiken.

Van zondag t/m woensdag waren we echt bezig met toneelspelen:
Zondag maakten we de internationale groepjes waarin we toneel gingen maken, wat we woensdag zouden opvoeren. Elk groepje bestond uit een van de leraren, drie leerlingen uit drie verschillende landen en twee leerlingen uit een land. Maandag en dinsdag repeteerden we voor de internationale stukjes en woensdag was de grote dag. Woensdagochtend zetten we de puntjes op de i, woensdagavond was de uitvoering. Eerst waren de internationale toneelstukjes, toen de nationale (die we dus al thuis voorbereid hadden).

Filmimpressie ITP Praag

Donderdag kregen we een rondleiding door Praag en moest Roselien helaas weer naar huis en vrijdag hadden we een evaluatie van de week. En zaterdag moesten wij ook helaas weer naar huis…

Dit was een nogal koele beschrijving van onze week. Het lijkt nu alsof onze week heel saai was, maar het tegendeel is waar. Die week was geweldig! Die week zijn vriendschappen gesmeed, ervaringen opgedaan enz. Iedereen die eraan mee heeft gedaan is nu bevriend met elkaar. Iedereen heeft waarschijnlijk wel iemand uit een ander land waarmee hij of zij nog heel lang contact heeft. De band die er in die ene week is gegroeid tussen iedereen is verbazend sterk, binnenkort komen een aantal Tsjechen van die school naar Amsterdam. Ik zie er echt naar uit om ze weer te zien. Als ik in de nabije toekomst een keer in Griekenland ben, ga ik zeker een van de Griekse leerlingen, Yiannis, opzoeken.

En natuurlijk waren er ook dingen waar we niet zo blij mee waren. Maar zelfs daar kijk ik nu met een positief gevoel naar terug. Want hoe cliché het ook mag klinken, ik ben weer een ervaring rijker. Nee, correctie, ik ben een heleboel ervaringen rijker. Dit was werkelijk een week om nooit te vergeten.